قرار گیری جونو سفینه فضایی ناسا در مدار مشتری بزرگترین سیاره منظومه شمسی

قرار گیری جونو سفینه فضایی ناسا در مدار مشتری بزرگترین سیاره منظومه شمسی

- درهوافضا
0
۰

قرار گیری سفینه فضایی جونو در مدار مشتری پس از طی مسافت بسیار طولانی و راه افتادن دوباره سیستم آن تیم سازنده آن را که از مهندسان و دانشمندان خبره ناسا میباشد به وجد آورده و قرار است که پرده از بسیاری از اسرار این سیاره بزرگ منظومه شمسی بردارد پس با ما باشید و ادامه مطلب رو از دست ندید.

سفینه فضایی جونو بعد از طی کردن ۲٫۷ میلیارد کیلومتر پس از پنج سال به مدار مشتری وارد شد. اگر همه چیز طبق برنامه ریزی ها پیش برود جونو عاقبت در نزدیکترین فاصله نسبت به سطح این سیاره عظیم گازی به پرواز در خواهد آمد و امکانی برای دانشمندان ناسا فراهم می کند تا به اسرار زیر توده های انبوه ابری سطح مشتری پی ببرند.

استیو لوین یکی از پژوهشگران مشارکت کننده در ماموریت جونو در این باره می گوید:ما پیشتر نیز جونو را به سمت سیاره های گازی ارسال کرده بودیم اما در تمامی ماموریت های قبلی جونو فاصله خود را تا آنها حفظ کرده بود.اما حالا با قرار گرفتن آن درمدار مشتری فرصت های زیادی پیش رویمان قرار میگیرد.

فرصت هایی که لوین از آن ها سخن میگوید شامل میزان آب موجود در جو مشتری و ترسیم نقشه از میدان مغناطیسی عظیم این سیاره غول آسا و همچنین بررسی جاذبه آن اشاره کرد تا معلوم گردد که آیا هسته مشتری سخت است یا خیر.

کلیه این اطلاعات به ناسا کمک می کنند تا منشا و تاریخچه مشتری را بازسازی کنند. البته در حال حاضر دانشمندان فرضیه های مختلفی را در این باره مطرح کرده اند اما داده های بدست آمده از جونو به آن ها امکان خواهد داد تا درک خود را از منشا و مبدا اصلی این سیاره تکمیل کنند و همچنین منشا سایر اجرام و سیارات منظومه شمسی را کشف کنند.

ناسا برای بدست آوردن بیشترین اطلاعات باید جونو را روی مدار صحیح اطراف مشتری قرار دهد اما این عمل به خاطر مدار مدار بیضوی مشتری سخت است(بر خلاف باور های غلط عمومی حتی مدار زمین نیز دایره نیست) به همین خاطر فرصت جونو برای تجزیه و تحلیل قطب های مشتری تنها چند ساعت بوده و پس از آن به مدت دو هفته در دورترین فاصله از سطح این سیاره قرار می گیرد با این که این نوع از تجزیه و تحلیل سطح این سیاره به کارآمدی تجزیه و تحلیل میدانی مثل کیوریاسیتی نیست با این حال برای سالم نگه داشتن سفینه بسیار ضروری می باشد.

جو مشتری شرایط مطلوبی ندارد و این سیاره در میدان مغناطیسی قدرتمندی است که به دلیل وجود اقیانوسی از هیدروژن مایع فلزی سطح زیرین آن ناشی میشود. حرکت این مواد رسانا در اساس نوعی جریان الکتریکی ایجاد می کند و این موضوع روشن است که جریان های الکتریکی سبب بروز جریان های مغناطیسی و نیز جریان های مغناطیسی سبب بوجود امدن جریان های الکتریکی حول یکدیگر میشوند که مشتری با شکل دهی نوع مشهوری از میدان مغناطیسی به نام مگنتوسفر میشود که در مقایسه با میدان مغناطیسی زمین ۲۰۰۰ برار قوی تر است.

مگنتوسفر میلیون ها کیلومتر فضای خارجی مشتری را احاطه کرده و طبق گفته های اسکات بولتون محقق ارشد جونو آن را به عظیمترین موجودیت منظومه مسی بدل کرده است.

 میدان مغناطیسی که به آن اشاره شد همواره با باد های خورشیدی برخورد دارند. میدان های مغناطیسی مثل میدان مغناطیسی زمین با جلوگیری از ورود ذرات باردار حاصل از باد های خورشیدی نقش مهمی در محافظت از آن برای جلوگیری از تخریب سطح سیاره دارند.با به دام افتادن این ذرات در میدان مغناطیسی مشتری سبب ایجاد کمربند های بزرگ و قدرتمند تشعشعات میشود که حول مشتری را احاطه کرده اند.

این کمربند های قدرتمند دور مشتری قادرند تا به مدار های الکتریکی سفینه فضایی صدمات جدی وارد کنند و حتی باعث از کار افتادن همیشگی آن شوند که همین باعث سخت تر شدن چرخش به دور این سیاره شده است که به همین خاطر قبل از انجام ماموریت و در حین ساخت آن با قرار دادن محافظی دور آن کوشیده اند تا اثرات مخرب میدان های مغناطیسی را تا حدودی کاهش دهند.

به گفته ریک نیباکن مدیر پروژه آزمایشگاه رانش جت های ناسا در جریان این ماموریت قرار است که جونو در معرض پرتو اکسی قرار بگیرد که صدبرابر پرتو های مورد استفاده در دندانپزشکی میباشدکه این سفینه تحمل آن را هم دارد. البته مدار پیش روی جونو مداری است که کمترین اثرات پرتوی مشتری در آن اثرات پرتوهای مشتری به حداقل می رسد.

مدار غیر معمولی که برای جونو انتخاب شده است باعث می شود تا مدار آن نسوزد.هربار که جونو در طول مسیر خود به سیاره نزدیک می شود بر فراز قطب شمال ان قرار می گیرد و سپس در نزدیکی خط استوای آن کمترین فاصله زا نسبت به مشتری پیدا میکنتد و بین کمربند های پرتوی و سطح سیاره جای می گیرد.

در این مرحله جونو از قطب جنوب مشتری فاصله گرفته و هرچه جلوتر می رود فاصله اش هم از سیاره بیشتر میگردد تا دوباره در مدار خود به مشتری نزدیک میگردد که از این مسیر تحت عنوان دور پریجوو یا می شود.

 جونو میبایست مدت زمان زیادی را در فاصله دور از مشتری بگذراند و حدودا شش ساعت از سفر خود در هر دور پریجوو را صرف گرداوری اطلاعات کند. این زمان الته زیاد نیست ما در جریان آن  فضا پیما در فاصله ۴۱۰۰کیلومتری از مشتری قرار میگیرد که با در نظر داشتن قطر ۱۳۸ هزار کیلومتری سیاره فاصله بسیار نزدیکی میباشد.

پس از ورود به مدار جونو در هر دقیقه سه بار به دور خود میچرخد. به این ترتیب تجهیزات الکترونیکی درون این سفینه همزمان با حرکت آن از قطبی به قطب دیگر ۴۰۰ بار به سمت مشتری نشانه گرفته می شوند تا اطلاعات بیشتری از آن بدست بیاید.

یکی از فرضیات اصلی در این باره این است که مشتری از حجم انبوهی یخ و گرد و غبار شکل گرفته است در مرزی ترین نقطه منظومه شمسی قرار داشتند و فاصله شان از موقعیت کنتونی سیاره بسیار زیاد بوده است.

موادی که به آن ها اشاره شد در ادامه با یکدیگر ترکیب شدند تا هسته ای متراکم را تشکیل دهند و نیروی جاذبه ی ایجاد شده توسط آن ها به قدری زیاد بوده که گازها و دیگر عناصر سنگین را به سمت خود کشیده است.

در گام بعد سیاره به سمت خورشید مهاجرت کرده است تا در موقعیت کنونی اش قرار گرفته است. فرضیه دیگر این است که مشتری دقیقا در همان نقطه ای شکل گرفته که حال در آن است و از گرد و غبار بجای مانده از تشکیل خورشید تشکیل شده است.

این گاز ها احتمالا به یکدیگر پیوسته اند و به قدری متراکم گشته اند که گاز ها و مواد دیگر را به سمت خود جذب نموده اند تا به شکل سیاره درآمده اند. هردو مورد از فرضیات مطرح شده در این رابطه عملی میباشند اما جونو به ناسا کمک میکند تا عملی ترین فرضیه را بررسی کند.

یکی از راهکار ها برای رسیدن به این نتیجه مطالع در مورد میزان آب موجود در جو مشتری است.رادیومتر های ماکروویو موجود در این سفینه قادرند تا به دنبال آب(هیدروژن دی اکسید) در داخل ابر های هیدروژنی وهلیومی مشتری را جستجو کنند و نحوه شکل گیری این سیاره را به ما نشان دهند.

لوین توضیح می دهد که اگر مشتری خیلی دورتر از خورشید شکل گرفته باشد(جایی که خیلی سرد باشد)آنگاه حجم موادی که همراه با اب به آن وارد شده اند بیشتر از میزانی است که حال موجود می باشد و اگر مشتری در نزدیک خورشید شکل گرفته باشد جایی که اب سرد نیست انگاه مواد به بکدیگر نمی چسبیدند. در نهایت اگر مشتری از ذرات یخ تشکیل نشده باشد آنگاه جونو آن حجم اب پیش بینی شده را نمی یابد.

یکی دیگر از موضوع های مهم مورد بحث هسته این سیاره غول آسا میباشد. جونو میدان مغناطیسی و گرانشی این سیاره را مورد مورد بررسی قرار میدهد تا درک کند که آیا هسته متراکمی زسر گازها و مایعات در حال حرکت وجود دارد یا خیر.

احتمال آن که سیاره به این بزگی دارای هسته سنگی یا صخره ای باشد کم نیست با این همه بعید است هشته شکلی شبیه به گرانیت داشته باشد. در نظر داشته باشید که بخش مرکزی سیاره در معرض فشاری که ده ها هزار برار بیشتر از فشار وارد شده به هسته زمین است قرار دارد. از این رو دانشمندان دقیقا نمیدانند که رفتار مواد در مواجهه با این میزان فشار چه خواهد بود.

اگر هسته ای مجکم درون مرکز این سیاره قرار داشته باشد آنگاه فرضیه شکل گیری سیاره از تکه های بزرگ یخی قوت میگیرد و شواهدی به دست خواهد آمد که نشان میدهند عناصر سنگین متعددی درون هسته سیاره رار دارند.

کلیه این اطلاعات به ناسا کمک خواهند کرد تا تصویری روشن از نحوه شکل گیری مشتری بدست آورد و بعد از آن که روشن شد سیاره گازی مورد بحث چطور در داخل منظومه شمسی شکل گرفته میتوان به اطلاعات بیشتری در مورد نحوه شکل گیری سیارات دیگر منظومه شمسی پی برد. چون مشتری بسیار بزرگ میباشد و زودتر از باقی سیارات شکل گرفته تشخیص زمان به وجود آمدن آن اطلاعات ارزشمندی را در اختیار دانشمندان قرار خواهد داد و آن ها در خواهند یافت که منظومه شمسی و موجودات درون آن از کجا منشا میگیرند.

 

جوابی باقی بگذارید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما همچنین ممکن است خوشتان بیاید از

اتمام ساخت تلکسوپ چینی عظیم شکار فضایی ها

پس از پنج سال و صرف 180 میلیون دلار این تلکسوپ به قطر 500متر توسط آکادمی science چینی با قرار دادن آخرین پنل در جای خود فرایند ساخت و ساز رادیو تلسکوپ خود را به پایان رساند.

.